آقای دکتر رضا شیران خراسانی تحقیقات حقوقی معاهده 2588-6894 2 پاییز 2018 10 23 Comparative study about Documents in 2003 Iranian Electronic Commerce Law and 1996 UNCITRAL Model Law بررسی تطبیقی اسناد در قانون تجارت الکترونیکی ایران 1382 و قانون نمونه آنسیترال 1996 197 218 85020 FA سید محسن قائم فرد گروه حقوق دانشگاه اصفهان محمدجواد حیدریان دولت آبادی گروه حقوق دانشگاه اصفهان 0000-0003-2975-1716 Journal Article 2018 08 18 Information in cyberspaces is transferred through data-message, some of these data include the creative will of their producers, which leads to the formation of juridical acts in this space. The parties to the electronic relations shall inevitably resort to evidence in substantiation of claims in order to defend their own rights. Among the most important proofs most frequently used in this space are electronic documents. In this research, we focusing on 2003 Iranian Electronic Commerce Law and 1996 UNCITRAL Model Law explain the status of data-message, and as per civil code of articles concerning the documents, deal with describing the document in the cyberspace. The principle of electronic document acceptance has been established in Iranian system of proofs for claim substantiation, but the necessary mechanisms for it has not yet come into existence, where some of the existing laws such as the registration of real estate and documents consider the domain of issuance of notarized documents in the form of attendance; the acceptance principle of attendance by both parties before the Notary means the psychological ascertainment of documents by the applicant and his free will; hence, the lack of physical attendance will result in an increase of fraud, forgery and abuse. This is the problem which has made the advocates of electronic registry think of a solution by limiting the scope of the issuance of electronically notarized documents. انتقال اطلاعات در فضای مجازی، از طریق داده‌پیام‌ها صورت می‌گیرد که بعضی از این داده‌ها حاوی اراده انشایی سازندگان آن‌ها است که منجر به تشکیل اعمال حقوقی در این فضا می‌شود. طرفین روابط الکترونیکی برای دفاع از حقوق خود ناگزیر به ادله اثبات دعوا متمسک می‌شوند. از مهم‌ترین دلایلی که بیشترین کاربرد را در این فضا دارند اسناد الکترونیکی می‌باشند ما در این تحقیق با توجه به قانون تجارت الکترونیکی ایران 1382 و قانون نمونه آنسیترال 1996، جایگاه داده‌پیام‌ها را به‌عنوان دلیل اثبات دعوا تبیین نموده، بر اساس قانون مدنی مواد، راجع به اسناد، به تشریح سند در فضای الکترونیکی می‌پردازیم. اصل پذیرش سند الکترونیکی در نظام ادله اثبات دعوای ایران تثبیت‌شده اما ساز­کارهای لازم برای آن به وجود نیامده است و برخی قوانین موجود مانند قانون ثبت‌اسناد و املاک حوزه صدور سند رسمی را به‌صورت حضوری؛ مبنای پذیرش حضوری بودن طرفین نزد سردفتر احراز روانی متقاضی سند و آزادی اراده وی بوده که فقدان حضور فیزیکی منجر به افزایش تقلب، جعل و سوءاستفاده خواهد بود. مشکلی که طرفداران ثبت الکترونیکی را به چاره‌اندیشی و تحدید حوزه صدور سند رسمی الکترونیکی نموده است. https://www.mo-lawresearch.ir/article_85020_ef7b228b3dfc4e01f67d467eac74e441.pdf