تقابل حق بر سلامتی با سایر حقوق شهری با تأکید بر وظیفۀ شهرداری در «جلوگیری از شیوع امراض ساریه انسانی»

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

معلم Hl,ca , v,va

چکیده

چکیده
حق بر بهداشت عمومی شهری از مهم‌ترین حقوق شهرنشینان است که توسط شهرداری‌ها و مدیران شهری اعمال می‌شود. شهرنشینان به‌طور عام دارای حقوق شهروندی هستند و به‌طور خاص نیز از حقوق شهری برخوردار می‌باشند، حقوق شهروندی مانند حق حیات، آزادی بیان و ... است. حقوق شهری توسط شهرداری‌ها اعمال می‌شود، مقابله با بیماری‌های مسری که از مصادیق این حق به شمار می‌رود همراه با اقداماتی مانند قرنطینه اجباری، اعمال محدودیت در تردد، کسب‌وکار و آموزش و معالجۀ اجباری در شهرها است. این اقدامات در تقابل با حقوق شهری دیگر مانند حق آزادی رفت‌وآمد، حفظ حریم خصوصی و ... قرار دارد. شهرداری‌ها با توجه به اولویت‌هایی که در وظایف خویش دارند، این تقابل و تضاد حقوق شهری را با اتخاذ تدابیری متفاوت رفع می‌کنند. سال ۲۰۲۰ میلادی هم‌زمان با پیدایش بیماری کرونا، مسئلۀ اعمال محدودیت‌های شهری و نقض اصول حقوق شهروندی در شهرهای محل گسترش این بیماری باعث ظهور نظریاتی در خصوص شیوۀ اعمال حق بر بهداشت عمومی در شهرها با ملاحظۀ عدم پاسخگویی روش‌های برگرفته از مراعات حقوق شهروندی عام شد. در این پژوهش تلاش شده است ضمن بررسی وظیفۀ شهرداری‌ها در مقابله با بیمارهای مسری و اقدامات اتخاذی آن‌ها، به این سؤالات پاسخ داده شود که ابتدائا چه تعارضی بین حق بر سلامتی و سایر حقوق شهری وجود دارد؟ و ثانیاً این تعارضات با چه راه‌حل‌هایی



قابل حل خواهد بود و رویکردهای توجیهی این راه‌حل‌ها بر چه مبانی استوار است؟
حق بر بهداشت عمومی شهری از مهمترین حقوق شهرنشینان است که توسط شهرداری‌ها و مدیران شهری اعمال می‌شود. شهرنشینان به طور عام دارای حقوق شهروندی هستند و به طور خاص نیز از حقوق شهری برخوردار می‌باشند، حقوق شهروندی مانند حق حیات، آزادی بیان و ... است. حقوق شهری توسط شهرداری‌ها اعمال می‌شود، مقابله با بیماری‌های مسری که از مصادیق این حق به شمار می‌رود همراه با اقداماتی مانند قرنطینه اجباری، اعمال محدودیت در تردد، کسب و کار و آموزش و معالجه‌ی اجباری در شهرها است. این اقدامات در تقابل با حقوق شهری دیگر مانند حق آزادی رفت و آمد، حفظ حریم خصوصی و ... قرار دارد. شهرداری‌ها با توجه به اولویت‌هایی که در وظایف خویش دارند ، این تقابل و تضاد حقوق شهری را با اتخاذ تدابیری متفاوت رفع می‌کنند. سال 2020 میلادی همزمان با پیدایش بیماری کرونا، مسئله‌ی اعمال محدودیت‌های شهری و نقض اصول حقوق شهروندی در شهرهای محل گسترش این بیماری باعث ظهور نظریاتی در خصوص شیوه‌ی اعمال حق بر بهداشت عمومی در شهرها با ملاحظه‌ی عدم پاسخگویی روش‌های برگرفته از مراعات حقوق شهروندی عام شد. در این پژوهش تلاش شده است ضمن بررسی وظیفه‌ی شهرداری‌ها در مقابله با بیمارهای مسری و اقدامات اتخاذی آن‌ها، به این سوالات پاسخ داده شود که ابتدائا چه تعارضی بین حق بر سلامتی و سایر حقوق شهری وجود دارد؟ و ثانیا این تعارضات با چه راه‌حل‌هایی قابل حل خواهد بود و رویکردهای توجیهی این راه‌حل‌ها بر چه مبانی استوار است؟

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Confrontation the right to health with other urban rights, emphasizing the municipality's duty to "prevent the spread of human diseases

نویسنده [English]

  • esmail honary
teacher
چکیده [English]

Abstract
The right to public health is one of the most important rights of urban dwellers, which is apply by municipalities and city managers. Coping with contagious diseases, which are examples of this right, is accompanied by measures such as compulsory quarantine, restrictions on traffic, business and mosquitoes, and compulsory treatment in cities. These actions are in conflict with other urban rights, such as the right to freedom of movement, privacy, and so on. Depending on the different models of governance that govern their performance, municipalities address this conflict of urban rights by taking different measures. With the emergence of corona disease in 2020, the issue of imposing urban restrictions and violating the principles of citizenship rights in cities with the spread of the disease has led to the emergence of theories on how to exercise public health rights in cities, considering the lack of accountability for models derived from the model. Became democracies. In this study, an attempt has been made to examine the duty of municipalities in dealing with infectious diseases and their adoption measures, to answer these questions: What is the conflict between the right to urban health and other urban rights? And secondly, with what solutions can these conflicts be resolved, and on what basis are the explanatory approaches of these solutions based?
The right to public health is one of the most important rights of urban dwellers, which is exercised by municipalities and city managers. Coping with contagious diseases, which are examples of this right, is accompanied by measures such as compulsory quarantine, restrictions on traffic, business and mosquitoes, and compulsory treatment in cities. These actions are in conflict with other urban rights, such as the right to freedom of movement, privacy, and so on. Depending on the different models of governance that govern their performance, municipalities address this conflict of urban rights by taking different measures. With the emergence of corona disease in 2020, the issue of imposing urban restrictions and violating the principles of citizenship rights in cities with the spread of the disease has led to the emergence of theories on how to exercise public health rights in cities, considering the lack of accountability for models derived from the model. Became democracies. In this study, an attempt has been made to examine the duty of municipalities in dealing with infectious diseases and their adoption measures, to answer these questions: What is the conflict between the right to urban health and other urban rights? And secondly, with what solutions can these conflicts be resolved, and on what basis are the explanatory approaches of these solutions based?

کلیدواژه‌ها [English]

  • right to health
  • Restriction of Freedom
  • Quarantine
  • Urban Law
منابع و مآخذ
الف) منابع فارسی
  1. احمدی، قادر، مقایسه نقششهرداری‌هادرمدیریتشهریایرانباسایرکشورها، کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام.
  2. احمدی، حسن، ریشه‌های پیدایش شهر سالم، فصلنامه بین‌المللی فنی و مهندسی ساخت شهر، سال سوم شماره ۶ و ۷، ۱۳۸۵.
  3. اصغرنیا، مرتضی، چالش‌هاوالزاماتدولت‌هادرتنظیممقرراتدرحوزهسلامت، فصلنامه حقوق پزشکی، سال دهم، شماره سی و هفتم، ۱۳۹۵.
  4. بنگدار، احمد و همکاران، بررسی تطبیقی اسناد طراحی شهری در نظام برنامه‌ریزی ایران و انگلستان، فصلنامه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، شماره ۲، دوره اول، ۱۳۹۱.
  5. جاوید، احسان و صابر نیاورانی، قلمروحقسلامتیدرنظامبین‌المللیحقوقبشر، فصلنامه پژوهش‌های حقوق عمومی، سال پانزدهم، شماره ۴۱، ۱۳۹۲.
  6. حبیبی مجنده، محمد، حقبر سلامتیدر نظام بین‌المللیحقوق بشر، دوفصلنامه حقوق بشر، شماره ۱. ۱۳۸۶.
  7. رجب‌زاده، علیرضا و بهاره شفیعی، مسئولیت مدنی اشخاص حقیقی ناشی از انتقال بیماری‌های مسری با تأکید بر حقوق انگلیس، مجله پژوهش‌های حقوقی، شماره ۳۹، ۱۳۹۸.
  8. زیاری، کرامت اله و محمدحسین جانبابانژاد، اصول و معیارهای شهر سالم، مجله سپهر، دوره ۲۱، شماره ۸۲. ۱۳۹۱.
  9. طباطبایی مؤتمنی؛ منوچهر،آزادی‌هایعمومیوحقوقبشر، چاپ اول، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۰.
  10. عباسی، محمود و غزاله دهقانی و راحله رضائی، الزامات حقوقیاسنادبین‌المللیدرقبالبهداشتوسلامتعمومیوچالش‌هایفرارویآن،مجلهعلمیسازماننظامپزشکیجمهوریاسلامیایران، دوره ۳۳، شماره ۲، ۱۳۹۴.
  11. عظیمی هاشمی، مژگان و ندا رضوی زاده و عبدالرضا جوان جعفری،منشورهایشهری؛بسترتحققحقشهرنشینی، مجلۀ علوم اجتماعی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال یازدهم، شماره ۲.
  12. فیضی، بهرام و دیگران،نقششهرداری‌هادرتوسعهپایدارشهری (خدماتبهداشتیودرمانیوبافتفرسودهمرکزشهر(،کنفرانس ملی معماری و منظر شهری پایدار، ۱۳۹۳.
  13. کاظمی کارمزدی، حمید،بررسیوظایفوتکالیفشهرداری‌هادرارتباطبابهداشتوآلودگیشهری(باتأکیدبربند۲۰ماده۵۵قانونشهرداری‌ها)،پایان‌نامهکارشناسیارشد،۱۳۹۴.
  14. کاظمیان، غلامرضا و نوید سعیدی رضوانی،امکان‌سنجیواگذاریوظایفجدیدبهشهرداری‌ها، چاپ دوم، جلد اول، تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌های کشور، ۱۳۸۲.
  15. محسنی، منوچهر،جامعه‌شناسیپزشکیوبهداشت، تهران: انتشارات طهوری.
  16. ملکی، سعید و سجاد منفرد، تحلیلورتبه‌بندیاهمیتوظایفشهرداری‌هادرایرانبااستفادهازمدلتاپسیس، فصلنامه مطالعات مدیریت شهری، سال هفتم، شماره ۲۱، ۱۳۹۴.
  17. میرزایی، حسین و سید احمد میر محمد تبار،آگاهیازحقوقوتکالیفشهریوعواملمرتبطباآنموردمطالعه: شهرمشهد،پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، مقاله ۲، دوره ۷، شماره ۲ - شماره پیاپی ۲۱، ۱۳۹۷.
  18. نیکونهاد، حامد،بررسیحقوقینقششهرداریدرصیانتازنظمعمومیدرحوزهشهری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه قم، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، ۱۳۹۶.
ب) منابع انگلیسی
  1. Gostin, Lawrence. O. and Lazzarini zita, human rights and public health in the Aids pandemic, Oxford University press, 1997.
  2. Kloss, Diana, Occupational Health Law, Oxford, Blackwell Publishing, Fourth Edition, 2005.